31 Ağustos 2008 Pazar

Ben Katı - Sen Gaz, Annem De Seviniyor!

"su değdikçe gözlerim yanıyor." veya, "sıcaklar derimi yakıyor." ya da mesela, "başım resmen deliniyor, ilaç alsam mı?" hayır! hayır! hayır! herşey o kadar normal ki! lay la lay la lay! ben katı sen gaz, annem de seviniyor!

1 Temmuz 2008 Salı

devridaim

ortamdaki oksijen yogun-suz-luğundan mi kaynaklaniyor yoksa benim cigerlerimden mi..
başli başina kuş gibi iki kanadıyla ama uçamiyor..
o uçamayınca ben nefes alamiyorum..
herkes nefes aliyor, ruhuna sürtünen kadar azıyla veriyor
ama herkes birbirinin geriye bıraktığı nefesi kullaniyor..
bir bebe ilk nefesinde bir dedenin son nefesini kullanabiliyor..
biz gidiyoruz ama nefesimiz kalıyor..
nefesler rüzgar oluyor kıtaları aşıyor
yagmur oluyor yagıyor..
şuanda verdigim nefes bu odadaki hapsinden kurtulur kurtulmaz nereye doğru yola çıkıyor.. kim biliyor..

cigeri 5 para edenlerle 8 para edenler nasil birbirinden ayrılıyor aslında birbirleirnin artıgıyla dogarken..
belkide kapı burda açılıyor..
herkes aynı nefesi kullaniyor, farklı cigerlerle..
bir sorun var ise bu benim cigerlerimde..
sorunu kendinde ara kimseyi suçlama.


derin bir nefes almadan derin bir nefes veriyorum bazen..
tüm kimyasal varsayımları yok sayarak

20 Haziran 2008 Cuma

"püf" de üfle, yanıyorum!

çok sıcak! gök delindi, insanlar hala yaşamakta! batsın bu dünya! bitsin tüm sıcaklıklar! "ya ben gazdan adam olayım, ya da sktr git triagül!" gibi bir şey ya da. insanlar konuşsanıza!

29 Mayıs 2008 Perşembe

süblimleşmek istiyorum ben direk!

"bir ben bir de sen belki birden" dediklerimden kimse kalmıyor bacım ve hacım! dertliyim, asabiyim, vurdum mu kırar, kırdım mı ağlatırım!

hı-hı, oldu, peki peki. süblimleşmek istiyorum ben direk...

27 Mayıs 2008 Salı

yumuşama ısısı

hani belli bir sıcaklıga ulaşan malzeme yumuşar ya.. agzı burnu dagılır istediğin şekli verirsin.. sonra soğuduğunda o şeklide kalir.. zorlarsan kırılır.. insanlara da bu denli kolay şekil verilmesi beni şaşırtıyor.. kendini şekillendirmesi için verilen akıldan yoksun hareket etmesi.. sadece dış faktörlerin yardımıyla birşeyler benzemesi.. ama aslında benzediği şey bile olmayışı..

zorlanınca kırılışı.. içi boşlugu.. doygunsuzluğu..
çok mu zor düşünmek.. çok mu kolay sana uygun görülen şekillere girmek..

6 Nisan 2008 Pazar

sorularımın cevabi kimde.. kızmayacagım söylesin..

Her bag baglayamiyor içleri birbirine..
yüksek basınç altında kimse kimseyi tutamiyor eger gerçekten tutmak istemiyorsa.. parmakları kayıyor parmaklarndan eger gerçekten paylaşmiyorlarsa negatif yüklü zorluklarını..
Elmas da karbondan kurşun kalemin ucu da karbondan.. ama belki elmas çok olsaydı kurşun kalemleri boynumuza takacaktik.. kıymet nadir olmaktan mi geçiyor.. yoksa işe yaramaktan mi.. ama aslında elmasin içindeki sıkıntı elması elmas yapiyor.. kimse bilmiyor.. herkes dişindanki parlaklıga aldaniyor.. ve parlakliginin büyüsüne kapilanlar ona bakmaktan başka bir şey yapmayı düşünemiyor.. işe yaramaz sanıyor..
Hayat bir diyagram.. x ekseni her zaman zamani gösteren ve sonsuza giden.. giderken bizi de yanında sürükleyen.. kimi zaman saniyelerin hesabiyla işleyen.. işlerken insanlara pas tuturan.. aciyor mu anneanne hakkaten paslanirken?

19 Mart 2008 Çarşamba

Şekere Evet, Tatlandırıcıya Hayır!

sakinleşebilmek için içime sıcak su kattım. biraz da şeker. aslında her şey oldukça normaldi, formüllerim tam kıvamındaydı. sadece keşke'lerim, bile'lerim, yine de'lerim içimdeki şekeri eritemediler. protesto ettiler, "takviyeye gerek yok!" dediler. ben kendime yetebilirdim. belki haklıydılar. şeker gibi şeker, en dobra, en delikanlı şeker yüzünü ekşitti ve bilerek kenarındaki süsleri kaybetti. çirkinleşti. kenar süsü oldu. oysa şimdilik böyleydi. öteki zamanlarda hep güzeldi. saftı. temizdi.
ve eminim yarın uyanınca yine herkes oldukça güzel olacak. ama o, hepsinden de çok.

16 Mart 2008 Pazar

kim yasal.!

bi' kimyasal kabından alınıp karışacağı diğer kimyasallar ve sıvı içerisine değil de,
neden 100$'ın içerisine.?

24 Şubat 2008 Pazar

kaynama noktası

gece vakti. tria aptalının uykusu gelmiş. sabırsızlıkla sürpriz peşinde, ama beklemesi gerek. dakikalar geçiyor, saatler geçiyor. zaman sonunda geliyor. sonra tria'nın içinden kaybolmayan pis canavarımsı öküz çocuk uyanıyor tüm uykusuna rağmen. gidiyor bi güzel kırıyor uğrunda 3 saat beklediği insanı. bi de bahanesi var: UYKUM GELDİ!
üzüyor karşındakini. o hakediyor mu bunları? yoo. onun işi var, gücü var, üstüne bir de "satisfaction'ın kızarmış yeşil domatesli versiyonunu" yiyor, üstelik karnı tok. ama tria tutturmuş, illa dicek içindekileri, illa yedircek o yanık domatesleri.
mutlu geçmesi gereken konuşmalar, kaynama noktasının azizliğine uğruyor. tria o kadar öküz, o kadar aptal bi çocuk ki, önem verdiği ve ayılıp bayıldığı insanı kırdığını tahmin bile edemiyor, inatçılığına ve patavatsızlığına devam ediyor!
SENDEN NEFRET EDİYORUM TRIA!
SENDEN ÖZÜR DİLİYORUM EY SEVİLESİ GÜZEL İNSAN!

22 Şubat 2008 Cuma

hayalmahsülleriofisi

ıslanacak yerleri umursamadan ağlamaya başlarsın, senden gidenden sonra yaşlarınla gidecekleri düşünmeden oturur dizlerini kendine çeker ve kilitlenmiş beynince düşünmeye çalışırsın..

kilitlenen düşüncelerinin ayaklarına kan pompalatmadığının farkına varırsın dizlerinden ayak bileklerine doğru süzülen karıncalanma ile. Uzatırsın ayaklarını, bi’ tutam nefes alırsın sonra kilitlenen beynin yine aynı kapıyı açar sana..

yardım etmek istersin beynine, bulamadığın çözüm sonrasında çalıştığından şüphe edip bi’ el atarsın alnına doğru. bi’ tutam saç alıp avuçlarına onca acı içerisinde bi’ nebze acı vermeye çalışırsın kendine. Sonra elinle alnından ensene doğru sıvazlarsın başını, dilinde yine o hayıflanma..
ne yapacağım ben.?

saatlerce oturduğun yerden kesiliverir birden ayakların. bi’ türlü sonucu çıkaramadığın beyninin içinde olduğu kafatasının bağlandığı boynunu sabitlersin bi’ yere ve 21 gram eksik bi’ şekilde sallanırsın bi’ süre..

17 Şubat 2008 Pazar

çözelti

içinde çöktügümüz bir çözelti bu dünya.. hepimiz aşiri doymuş olmayı istiyoruz ama hep açmiş gibi de istekli kalmaya çalışıyoruz..

15 Şubat 2008 Cuma

benim kimyam feci halde sapasağlam!

niye öyle baktın ki şimdi?
benim kimyam mesela baya da yerinde, tıkırında. f.d. o kadar bozuk bozuk dedi noldu bozuk olmadığı, sapasağlam olduğu ortaya çıktı. neymiş? öyle hemen her denilene atlamicakmışsın. mutlaka zıttı olan durumlar olurmuş, onlar her daim mevcutmuş.
evet çok süperim, çok iyi fiziğim, kimyam ise yıldızlı pekiyi!
yok be, hakkaten öyle :)))
dandandan!

17 Ocak 2008 Perşembe

kimya da yanar hem de nasil yanar

her şeyin steady state'e ulaşmasi için çabaliyorum.. dayanamiyoruz bir an önce olsun her şey durulsun istiyoruz.. hızı arttırmak için kariştiriyorum.. sicakligi arttırıyorum ama olmuyor.. her şeyin bir zamani var.. dolmadan ister ortaligi kariştir ister isit fark yapmiyor.. hayatın zamani kimyadan farklı..
zaman demişken
yarılanma ömrümüz nedir acaba bizim.. benimm.. senin triacim.. ve eroyumuzn.. yarılandigimizde farekedecek miyiz.. yoksa çoktan yarılandik mi.. yaralar mi yarılıyor bizi.. ömrümüzden ömür gidiyor.. farketmiyoruz.. yarım kaliyoruz.. yarım kaldiktan sonra steady state ulaşmişsin ne yazar..

sanirim bizi daha fazla oksitlenmekten koruyan bir pasif tabakaya ulaşmak için yeterince oksitlenmemiz gerekiyor.. yüzümüzden yüzeyimizden içimizden kopmasi lazm cnsların eraylarin trialarin.. sonra aciya doyunca ya da bu dünyadaki kandirmacaya.. umursamamaya başlayınca.. ya da duymamaya görmemeye.. gözümüze içimize pasif tabakamizi örünce.. hayat daha mi güzel görünüyor.. umursamayınca..
ben yarılandim sanirim..

11 Ocak 2008 Cuma

zeytinyağı ve su aşkı

su: kimyamız uyuşuyodu senle belki ama biz karışanlardan olamadık bebeğim. homojen olamadık, tamamen ^biz^ olamadık seninle... heterojen mi kalalım yoksa cansu abla bizi döksün mü lavaboya?
zeytinyağı: "sen nasıl isterseeeen" :)

1 Ocak 2008 Salı

nerden başliyacagımı bilemedim nasil çıktım onu hiç bilmedim

hayatta her şey kimyasal.. aşk nefret sevgi.. herşeyin bir dozu var.. dozu kaçinca ya ölüyor öldürüyor ya etkisiz kaliyor.. yaliş yaptiginda bazen ayriştiramiyorsun reaksiyona girenleri.. eski hale getiremiyorsun.. istemedigin bir ürün kaliyor elinde.. nereye koyacagını bilemiyorsun..

oklar hep fazladan aza yönelmiyor bazen.. kimya robinhod gibi degil zenginden alip aza versin.. hep azdan çoga gitmeye çalişirken azin da azi kaliyor elimizde.. ya da biz öyle hissediyoruz.. aslında artıyoruz.. artarken egimin eksi olmasi gibi..

ama tepkimelerde ürün girenlerden çok farklı bir şey oluyor.. Hydrogen le oksijen yaniciyken söndürücü suyun oluşmasi gbi.. girenler azaliyor.. çıkanlar çogaliyor.. su buhar oluyor.. elimizde hiçbir şeyin olmadigini saniyoruz ama kütle korunuyor..
huzur giriyor huzursuzluk çıkıyor
sevgi giriyor nefret çıkıyor.. ama sen nekadar seviyorsan o kadar nefret ediyorsun işte.. hayat böyle bir şey.. bazen bukadar saçma..

23 Aralık 2007 Pazar

kimya feat. edebiyat olayları :p

hep mine mi saçmalicak, biraz da ben çorbaya billur marka tuzumu atim :p

kimya hatayı affetmez, herşeyin adabı, kuralı, detayı, sinir bozucu realitesi vardır. o birimler değiştikçe herşey kaybolur, buhar olur gider.

kimya ilgi ister. tıpkı kadınlar gibi :p göstermediğiniz takdirde sizi o tozpembe dünyasından kovar, sokakta aç, susuz, umarsız bişekilde bırakır.

kimyayla şaka olmaz. cıstır. laubali ve kibirli bilim adamı tavırları her an hababam sınıfındaki labratuar patlamalarından birinin oluşmasına sebep olur.

kısaca kimya zordur. zor olan güzeldir belki ama bu güzelim kimya öyle her yiğidin harcı değildir.

22 Aralık 2007 Cumartesi

mükemmelliyetçi kimya

kimyanin en sevdigim yani bir masal alemi gibi olmasi.. herzaman basınç 1 atm kabul edilir.. oda sıcaklıgı herzaman 25 C olur..
mükemmel bir ortam vardir.. varsayımlarla olaylar olur.. ama sen varsaydıgını var etmeye başladiginda hiçbir zaman o mükemmel ortama erişemezsin.. masallar her zaman kitaplarda kalir.. bu sefer kimya kitaplarında.. labratuar okadar toz pembe degildir çünkü.. asistanların hiçbiri de cüce degildir :)
bilim adamlarının bile bu yanılgıya düşütükten sonra.. teyyy
saçmalayasim geldi.. var mi.. alla alla :D

17 Aralık 2007 Pazartesi

chapter 1

.
.
kimyadan korkmam yılandan korktugum kadar
.
.